از بس زدم بر توبه سنگ شد توبه بر من عار وننگ * از أصل جرم وجبر آن أستغفر اللَّه العظيم زين عهدهاى سست وسست زين توبه‌هاى نادرست * لحظه به لحظه آن به آن أستغفر اللَّه العظيم ده بار وصد بار وهزار اى فيض كم باشد بيار * هردم جهان اندر جهان أستغفر اللَّه العظيم * * * من اين زهد ريائى را نمىدانم نمىدانم * رسوم پارسائى را نمىدانم نمىدانم يكى گويم يكى دانم يكى بينم يكى باشم * دوتائى وسه تائى را نمىدانم نمىدانم بغير مهر مهرويان كه تابد بر دل وبرجان * طريق روشنائى را نمىدانم نمىدانم من ار نيكم وگر بد « فيض » گو مردم ندانندم * زبان خودستائى را نمىدانم نمىدانم * * * در چهره‌ى مهرويان أنوار تو مىبينم * در لعل گهرباران گفتار تو مىبينم در مسجد وميخانه جوياى تو مىيابم * در كعبه وبتخانه زوّار تو مىبينم